We leven in een samenleving waarin “meer” bijna altijd als beter wordt gezien. Meer inkomen, meer bezit, meer groei en meer mogelijkheden. Maar misschien is een veel interessantere vraag: wanneer is iets eigenlijk genoeg?
Lees meer
Stel dat een arts je vandaag vertelt dat je nog ongeveer één jaar te leven hebt. Niet één dag, niet één week, maar een jaar. Lang genoeg om na te denken, afscheid te nemen en keuzes te maken, maar kort genoeg om te beseffen dat je tijd eindig is. Wat zou je morgen anders doen?
Lees meer
Veel mensen leven met het idee dat zij hun leven grotendeels zelf sturen. We maken plannen, stellen doelen en proberen richting te geven aan onze toekomst. Dat geeft een gevoel van controle. Maar wie wat langer naar het leven kijkt, ontdekt dat een groot deel van wat er gebeurt helemaal niet door ons wordt bepaald.
Lees meer
Veel mensen geloven dat mensen kunnen veranderen. We horen het vaak: iemand heeft zichzelf ontwikkeld, is rustiger geworden, zelfverzekerder, milder of juist standvastiger. Tegelijkertijd horen we ook het tegenovergestelde: mensen veranderen niet echt, hun karakter blijft uiteindelijk hetzelfde. De vraag is daarom interessant: kan een mens zijn karakter werkelijk veranderen?
Lees meer
Helpen lijkt een vanzelfsprekend goede eigenschap. Voor iemand klaarstaan, iets overnemen wanneer dat nodig is, proberen het leven van anderen wat gemakkelijker te maken. Toch bestaat er een dunne grens tussen helpen en betuttelen. Wat bedoeld is als zorg kan soms worden ervaren als bemoeienis of zelfs als overheersing.
Lees meer
Veel mensen beginnen hun volwassen leven met het idee dat vooruitgang zichtbaar moet zijn. Een betere baan, een groter huis, meer mogelijkheden, meer bezit. Het lijkt een logische beweging: het leven moet groeien. Pas later ontdekken ze dat groei niet altijd meer rust brengt.
Lees meer
Wanneer je jong bent, lijkt het leven één lange weg vooruit. Alles moet nog beginnen en de mogelijkheden lijken vrijwel onbeperkt. Pas later wordt duidelijk dat het mensenleven uit verschillende fasen bestaat – fasen waarin prioriteiten, ambities en perspectieven langzaam veranderen. Als ik terugkijk op mijn eigen leven, herken ik die verschuivingen heel duidelijk.
Lees meer
Wanneer mensen terugkijken op hun leven, wijzen ze vaak naar de grote beslissingen: een studie kiezen, een baan aannemen, verhuizen, een relatie beginnen of beëindigen. Dat zijn de momenten die zichtbaar zijn en die gemakkelijk als mijlpalen worden benoemd. Maar wie eerlijk terugkijkt, ontdekt meestal iets anders. Veel levens worden niet bepaald door één grote beslissing, maar door een reeks kleine keuzes die op het moment zelf nauwelijks betekenis lijken te hebben.
Lees meer
De woorden die we gebruiken lijken onschuldig, maar langzaam vormen ze de mens die we worden.
Lees meer
Deze keer geen beschouwing of filosofische gedachte, maar een verhaal uit mijn eigen leven. Tegelijk zit er een bredere boodschap in: soms is het moment gekomen om kleiner te gaan wonen en ruimte te maken voor een volgende generatie.
Lees meer