In een tijd waarin economische schommelingen en globalisering het bedrijfslandschap bepalen, lijkt een vreemde paradox te ontstaan. Bedrijven krijgen enerzijds overheidssteun en subsidies om overeind te blijven, maar anderzijds worden deze middelen vaak niet gebruikt om lokale werkgelegenheid of innovatie te stimuleren. In plaats daarvan zien we een patroon van bezuinigingen, bonussen voor topmanagers en verplaatsing van productie naar lagelonenlanden. Het resultaat? Lege fabrieken, failliete bedrijven, stijgende werkloosheid en een groeiend gevoel van onrechtvaardigheid in de samenleving.