Extreme rijkdom wordt vaak gepresenteerd als het ultieme bewijs dat een economisch systeem werkt. Wie honderden miljoenen of zelfs miljarden bezit, zal het wel “verdiend” hebben. Dat narratief is diep verankerd in politiek, media en economische theorie. Het is echter misleidend: extreme rijkdom is beslist geen teken van systeemgezondheid, maar vooral een symptoom van structurele ontregeling.