Met het ouder worden doen we meer ervaringen op: successen, teleurstellingen, conflicten, verlies. Die ervaringen beïnvloeden ons gedrag en onze keuzes, maar ze leiden niet automatisch tot beter begrip van onszelf. Vaak passen we ons simpelweg aan. We ontwikkelen strategieën om herhaling te voorkomen, pijn te vermijden of controle te houden, zonder dat we precies weten wat we aan het beschermen zijn. Daarmee wordt gedrag functioneel, maar niet per se bewust. We leren wat werkt, niet waarom het werkt. En zolang iets effectief is, is er weinig aanleiding om dieper te kijken. Zelfkennis vraagt niet alleen meemaken, maar ook stilstaan, terugkijken en verbanden leggen. Precies dat laatste schiet er in een druk en prestatiegericht leven vaak bij in.