
In theorie is democratie een rationeel systeem. Burgers wegen belangen af, vergelijken programma’s en brengen een stem uit die bijdraagt aan een collectieve koers. In de praktijk is dat beeld grotendeels fictief. Verkiezingen worden steeds minder gedreven door langetermijnafwegingen of maatschappelijke verantwoordelijkheid, en steeds meer door direct eigenbelang, emotie en korte-termijnprikkels. Dat is geen incident, maar een structureel patroon — met ingrijpende gevolgen.
Lees meer


