Veel mensen leven met het idee dat zij hun leven grotendeels zelf sturen. We maken plannen, stellen doelen en proberen richting te geven aan onze toekomst. Dat geeft een gevoel van controle. Maar wie wat langer naar het leven kijkt, ontdekt dat een groot deel van wat er gebeurt helemaal niet door ons wordt bepaald.
Lees meer
Veel mensen geloven dat mensen kunnen veranderen. We horen het vaak: iemand heeft zichzelf ontwikkeld, is rustiger geworden, zelfverzekerder, milder of juist standvastiger. Tegelijkertijd horen we ook het tegenovergestelde: mensen veranderen niet echt, hun karakter blijft uiteindelijk hetzelfde. De vraag is daarom interessant: kan een mens zijn karakter werkelijk veranderen?
Lees meer
Helpen lijkt een vanzelfsprekend goede eigenschap. Voor iemand klaarstaan, iets overnemen wanneer dat nodig is, proberen het leven van anderen wat gemakkelijker te maken. Toch bestaat er een dunne grens tussen helpen en betuttelen. Wat bedoeld is als zorg kan soms worden ervaren als bemoeienis of zelfs als overheersing.
Lees meer
Veel mensen beginnen hun volwassen leven met het idee dat vooruitgang zichtbaar moet zijn. Een betere baan, een groter huis, meer mogelijkheden, meer bezit. Het lijkt een logische beweging: het leven moet groeien. Pas later ontdekken ze dat groei niet altijd meer rust brengt.
Lees meer
Wanneer je jong bent, lijkt het leven één lange weg vooruit. Alles moet nog beginnen en de mogelijkheden lijken vrijwel onbeperkt. Pas later wordt duidelijk dat het mensenleven uit verschillende fasen bestaat – fasen waarin prioriteiten, ambities en perspectieven langzaam veranderen. Als ik terugkijk op mijn eigen leven, herken ik die verschuivingen heel duidelijk.
Lees meer
Wanneer mensen terugkijken op hun leven, wijzen ze vaak naar de grote beslissingen: een studie kiezen, een baan aannemen, verhuizen, een relatie beginnen of beëindigen. Dat zijn de momenten die zichtbaar zijn en die gemakkelijk als mijlpalen worden benoemd. Maar wie eerlijk terugkijkt, ontdekt meestal iets anders. Veel levens worden niet bepaald door één grote beslissing, maar door een reeks kleine keuzes die op het moment zelf nauwelijks betekenis lijken te hebben.
Lees meer
De woorden die we gebruiken lijken onschuldig, maar langzaam vormen ze de mens die we worden.
Lees meer
Deze keer geen beschouwing of filosofische gedachte, maar een verhaal uit mijn eigen leven. Tegelijk zit er een bredere boodschap in: soms is het moment gekomen om kleiner te gaan wonen en ruimte te maken voor een volgende generatie.
Lees meer
Zelden overschrijden mensen hun eigen grenzen in één keer. Het gebeurt stap voor stap, vaak bijna onmerkbaar. Wat vandaag nog een uitzondering is, wordt morgen acceptabel en later normaal. Tot het moment waarop iemand zich afvraagt hoe hij hier eigenlijk is terechtgekomen.
Lees meer
Met het ouder worden doen we meer ervaringen op: successen, teleurstellingen, conflicten, verlies. Die ervaringen beïnvloeden ons gedrag en onze keuzes, maar ze leiden niet automatisch tot beter begrip van onszelf. Vaak passen we ons simpelweg aan. We ontwikkelen strategieën om herhaling te voorkomen, pijn te vermijden of controle te houden, zonder dat we precies weten wat we aan het beschermen zijn. Daarmee wordt gedrag functioneel, maar niet per se bewust. We leren wat werkt, niet waarom het werkt. En zolang iets effectief is, is er weinig aanleiding om dieper te kijken. Zelfkennis vraagt niet alleen meemaken, maar ook stilstaan, terugkijken en verbanden leggen. Precies dat laatste schiet er in een druk en prestatiegericht leven vaak bij in.
Lees meer